Grote St. Bernardspas (Grand St. Bernard)

Informatie over de weg door de tunnel: kijk hier

De pasweg die Wallis verbindt met het dal van Aosta in Italië, heeft sinds de opening van de St. Bernardtunnel in 1962 eigenlijk alleen nog een toeristische betekenis. De tweebaanstunnel is 6 km lang en begint even na Bourg St.-Bernard op een hoogte van 1950 m. De weg tot aan de tunnel is grotendeels overdekt, waardoor deze route het hele jaar door berijdbaar is. In het voorjaar kan het gebeuren dat de tunnel voor korte tijd voor verkeer is afgesloten. Dat komt dan omdat zwermen zwaluwen, op weg naar het noorden, niet de pasroute maar de tunnelbuis kiezen. Voor een personenauto geldt voor de tunnel een tol van 40 Frank (bij een retourtje geldt een reductie). Wie liever oude pasweg rijdt moet vlak voor de tunnel afslaan richting Col. Over een vrij steile weg door een ruig landschap bereikt men in een ongeveer tien minuten het klooster op de pas. Enkele betonnen gebouwen langs de pasweg behoren tot het ventilatiesysteem van de autotunnel.

Geschiedenis

In 218 v.C. trok Hannibal over de pas naar Italië. Maar lang daarvoor speelde deze alpenpas al een rol van betekenis. Vondsten aan beide zijden ervan wijzen op reizigers in de 8e eeuw v.C. De legers van Caesar vielen in 57 v.C. Wallis binnen, en namen bezit van Martigny. Toen heel Wallis Romeins bezit was, liet Augustus een weg aanleggen over de pas, die de verbindingsweg werd van Basel naar Italië. De pas verleende in 574 doorgang aan de Lombarden, die optrokken tegen de Bourgondiërs. In het begin van de 10e eeuw trokken wilde Hongaren en Saracenen Wallis binnen. De Saracenen werden meester over de pas en zorgden gedurende vele jaren voor dood en verderf onder de reizigers, die er over wilden trekken. De naam van de pas komt van Bernard van Menthon, een nobele geestelijke, die moedig en met een rotsvast geloof een einde wist te maken aan de terreur op de pas. In 1049 werd het oorspronkelijke kloostergebouw in gebruik genomen.

Bezienswaardigheden

Ondanks de tunnel trekken er per jaar toch nog zo'n 200000 mensen over de pas. Dat komt natuurlijk niet in de laatste plaats door de wereldberoemde Sint Bernhardshonden, waarvan op de pas dan ook complete families bezichtigd kunnen worden. Iedere zomer zijn er wel nieuwgeboren puppies te bewonderen. Er is een museum met 3000 jaar pasgeschiedenis. De meeste honden verblijven overigens alleen gedurende de zomermaanden op de pas; 's winters bevinden ze zich in een kennel in Martigny. Voor reddingswerk worden de honden eigenlijk niet meer gebruikt; ze zijn te zwaar (zo’n 80 kilo); voor het meevliegen in reddingshelicopters wordt de voorkeur gegeven aan herdershonden die veel lichter zijn. Kopers komen vanuit heel Europa naar de pas om een echte Sint Bernhardshond te kopen (de prijs voor een jonge hond bedraagt zo'n 1500 Frank, en er zijn soms lange wachttijden). Ook voor gezinnen is een bezoek de moeite waard. Net als de pasweg is het museum alleen in de zomermaanden geopend. Naast het museum is er natuurlijk het hospice, het klooster van St.-Bernard van Menthon. Gedurende zomer en winter kan men zich hier alleen of in groepsverband korte of langere tijd terugtrekken. In de wintermaanden is het klooster overigens alleen op de ski's te bereiken. In het klooster is een collectie kerkelijke kunst te zien.

Hoogte	2469 m
website vvv

Vakantiefoto's

We hebben nog geen vakantiefoto's uit Grote St. Bernardspas (Grand St. Bernard). Bent u hier geweest en wilt u zelf foto's opsturen?